Bir hânende şarkı söylüyor.

Derinden gelen sesiyle

Hüzzam bir şarkı icra ediyor

Duvarlara çarpan hüzünlü aksiyle

Ruhum nihavend olsa da

Hemen uyum sağlar hüzzam şarkılara

Uçuşur kalbimden hüzün yaprakları

Hazanda düşenler gibi usulca etrafa

Rıhtımdan bir tekne uzaklaşıyor

Ahenkle çekilen küreklerle

Yılların yorgunluğu yüklüymüş gibi

Ağır ağır ilerliyor siyah suların içinde

Dolunayın ışığı aydınlatıyor

Bir nebze de olsa içimizi

Bir yandan da yakamozlar raks ediyor yüzeyde

İşte yine geldi gül satan çingene

İsteyenin avucundan okuyor geleceğini

Şu genç kızın avucundaki çizgilerde

Görüyor umudunun parlayacağını

Karşıdan bir midyeci geçiyor

Tepsisi başının üstünde

Kaygısını ve umudunu pirincin içine katarak

Doldurmuş midyelere bir bir özenle

Tavuk pilavcının önünde

Upuzun bir kuyruk

Değmeyin şu an keyfine

Ne de olsa bilmiyor sallarken ayranı

Az sonra gideceğini ekmek teknesinin haybeye

Uzaktan iki sevgili geliyor gülümseyerek

Birleşen ellerinden akıyor sanki hüzünleri süzülerek

Dünya onların şimdi yürüyorlar aşkı keşfederek

Sığdırmışlar ne kadar güzellik varsa kalplerine

Gösteriyorlar birbirlerine hissederek.