Ben ki sevdaseriyim, aklım almaz cihanı

Silemedim başımdan, ne sisi, ne dumanı

Ruhumun dergahında, suya saldım zamanı

Vaktin çıkmazlarında, yelkovana dayandım

Süzüldü incecikten, ne varsa aşka dair

Darıldı mısralara, şiire küstü şair

Yazdığı yazacağı, satırlar artık sair

Kelamını inci dil, sükutu mercan sandım

Bir savaşın içinde, gün günden sanki beter

Yüreğim feryat eder, ne olur artık yeter

Umudun teni siyah, o bile bitti biter

Sevdanın ocağında, güle nergise yandım

Esrin demişler ona, lakin gözdeki nehir

Izdırap duyacaksa, neden etmiyor tehir?

Fikrimin naaşını, toprak edince şehir

Öfke girdaplarında, biçare kalan candım

Aşkın göçebe hali, yazılır tek kalemde

Sadrıma otağ kurmuş, münzevidir elem de

Gelenler çekip gider, gidenler ne alemde?

Vefasız bu dünyada, iki kapılı handım

Dili tutulmuş dünün, yarını kara humma

Kışa döndüyse bahar, bağından medet umma

Düştüysem dert bağına, akıbetim muamma

Farketmedim hazanı, şeyda bülbüle kandım