Özden Çimen
-
Bahçeye doğru yürüdü. Hayır, yürümek değildi bu. Daha çok kaçmak gibiydi. Bir şeylerden, belki de kendinden… Yüzünde, o çok tanıdık boşluk: İnsanın içine çöken, tarif edemediği, bir ses gibi susan…
-
Gökyüzü, sabahın incecik soluğunda usulca açıyordu gözlerini. Bulutlar, yüzyıllardır kimsenin okuyamadığı bir masalın sayfaları gibi ağır ağır geçiyordu başucundan. Ve kuşlar… Onlar, kanatlarında rüzgârın şarkısını taşıyan özgürlüğün ta kendisiydi. Tarlanın…
En Son Yazılar
-
EDİTÖRDEN
Haziran 1, 2026
-
HARPER LEE: AZ YAZDI, ÇOK ŞEY SÖYLEDİ
Haziran 1, 2026
-
Bülbülü Öldürmek ya da Scout’un Büyüme Sancısı
Haziran 1, 2026
-
KIRMIZI
Haziran 1, 2026
-
SAÇTAKİ AYRINTI
Haziran 1, 2026
Yazının Yayınlanmasını İster Misin?
