Özden Çimen
-
Bahçeye doğru yürüdü. Hayır, yürümek değildi bu. Daha çok kaçmak gibiydi. Bir şeylerden, belki de kendinden… Yüzünde, o çok tanıdık boşluk: İnsanın içine çöken, tarif edemediği, bir ses gibi susan…
-
Gökyüzü, sabahın incecik soluğunda usulca açıyordu gözlerini. Bulutlar, yüzyıllardır kimsenin okuyamadığı bir masalın sayfaları gibi ağır ağır geçiyordu başucundan. Ve kuşlar… Onlar, kanatlarında rüzgârın şarkısını taşıyan özgürlüğün ta kendisiydi. Tarlanın…
Arşiv
Kategoriler
En Son Yazılar
-
EDİTÖRDEN
Ağustos 1, 2026
-
Lübnan’ın Sabahı: Fayruz’un Sessiz İmparatorluğu
Ağustos 1, 2026
-
Meltem Esti Üzerimize/Nassan Alayna El Hawa
Ağustos 1, 2026
-
KÜÇÜK TATLI BALKABAĞIM
Ağustos 1, 2026
-
KIRK YIL
Ağustos 1, 2026
