Özden Çimen
-
Bahçeye doğru yürüdü. Hayır, yürümek değildi bu. Daha çok kaçmak gibiydi. Bir şeylerden, belki de kendinden… Yüzünde, o çok tanıdık boşluk: İnsanın içine çöken, tarif edemediği, bir ses gibi susan…
-
Gökyüzü, sabahın incecik soluğunda usulca açıyordu gözlerini. Bulutlar, yüzyıllardır kimsenin okuyamadığı bir masalın sayfaları gibi ağır ağır geçiyordu başucundan. Ve kuşlar… Onlar, kanatlarında rüzgârın şarkısını taşıyan özgürlüğün ta kendisiydi. Tarlanın…
En Son Yazılar
-
Editörden
Mart 3, 2026
-
Dünya Ağrısı: Ayfer Tunç’ta İç Sızının Toplumsal Hafızaya Dönüşmesi
Mart 3, 2026
-
SÖYLENMEYEN CÜMLELERİN GÖLGESİNDE
Mart 3, 2026
-
YOLCU HİKAYESİ
Mart 3, 2026
-
BEYAZ
Mart 3, 2026
Yazının Yayınlanmasını İster Misin?
