Yollara talip olanın iki durak arasına sıkıştırabildikleridir yolculuk. İnsan, yol boyunca kendisine gösterilenin mahkumu. Gözünün eriştiğiyle sınırlanır dünyası oysa hayal, bütün esaretlerde olduğu gibi bu hücreden kaçışın en kolay yolu. Yolcuların yol boyu seyrettikleri, fark ettirmeden hayallerine yön verir, gezinirler düşler arasında. Vasıtanın yol aldığı hızla değişir manzara. Pencerelerin çerçevelediği her tablo kendi sırrını fısıldar yola talip olana. Yolcu, kendisine çağrıştırılan kadarını alır bu manzaralardan: bazen adını koyamadığı bir duyguyu, bazen de daha önce fark etmediği bir gerçeği. Ve böylece ilk duraktan çıkanla ikincisinde kalan aynı kişi olmaz çoğu zaman.

Yollar… Kimini ayırırken birbirinden, dağı dağa kavuşturan, eteği zirveyle buluşturan yollar. Başlangıcı ve sonu belirsiz, gözleri kendisine çivileyen, insanı aşina ayak sesine hasret bırakan özlemle iş birliğindeki sarmal. Varılacak yerin kaygısı ve arkada bırakılanın hüznü arasına sıkışanların sessiz şahidi. Bilen var mi kaç teker dönüşüyle son bulacağını, adımların kaçıncı kilometresinde insafa geleceğini? Kendi halinde uzayıp giderken, üzerinde yürüyenlerin hasretleri de aşmaya çalıştığını bilir mi ki?

Ben bildim. Yolculuğumun bu noktasına sonbaharı duymayan şehirlerden geçtim de geldim. Nice mevsimler değişti, nice şehirler eskidi. Ardımda bıraktığım durakların çoğunu hatırlamıyorum bile. Kimisinden sadece geçtim, kimisinden koparılıp eksildim. Kışa, yaza, yağmura ve rüzgâra doyalı yıllar oldu. Yabancı şehirlerde aşina sokakları kovalarken bir tanıdık sandalyenin rahatsız gıcırtısında dinlenmeyi özledim. Yollara talip olanın heybesine en çok özlemek düşermiş. Taş olsa çatlardı bunca hasrete düşen, insandı da dayandı. Ben dayandım. Zannederler ki ‘of’ çeken, pişmandır yolculuğundan. Oysa talipler bilir, yorulmak da şanındandır seferin. Sızlandım, vazgeçmedim; sustum, kabullenmedim. Bir nefes soluklandım, şimdi vaktidir dört elif miktarı yürümenin.

Yollara talip olanın iki durak arasına sıkıştırabildikleridir yolculuk. İlk duraktan çıkanla ikincisinde kalanın aynı kişi olmadığını ben düşe kalka öğrendim.

***

Şimdi usulca çevirin Konsol’un sayfalarını son sayfaya geldiğinizde hangi durakta olduğunuza bir kez daha bakın. İyi yolculuklar…